Cheaters Rembrandt & Spinoza

Omstreeks 1460 richtten de besturen van Holland een nieuw instituut op: de Weeskamer. Deze moest wezen beschermen tegen voogden en crediteuren, die een oogje hadden laten vallen op de erfenissen van de wezen. In de Gouden Eeuw werd de Weeskamer met twee gevallen geconfronteerd waarin de regels werden ‘geïnterpreteerd’ om zo een penibele financiële situatie te omzeilen. Toevallig gaat het om twee personen die later boegbeelden van de Nederlandse cultuur zouden worden: de filosoof Baruch Spinoza en de schilder Rembrandt van Rijn.

Around 1460 the city councils of The Netherlands founded a new institution: the Orphan Court, meant to protect orphans against guardians and creditors with their eye on the legacies of those orphans. During the Golden Age the Amsterdam Orphan Count was confronted with two cases, in which the rules were bent to circumvent awkward financial situations. It so happens that these persons later became figureheads of Dutch culture: the philosopher Baruch Spinoza and the painter Rembrandt van Rijn.